We kennen het allemaal: je voelt een vonk. Een nieuw idee, een spannende carrièrestap, of de drang om het roer om te gooien en écht te gaan bouwen aan wat er voor jou toe doet.
Je stapt vol enthousiasme je werkdag of een netwerkgesprek in... en binnen de vijf minuten voelt het alsof iemand de stekker uit je energie heeft getrokken.
Hoe komt dat?
Onze purpose en de goesting om door te zetten ontstaan vanbinnen. Maar ze worden ook sterk beïnvloed door de mensen met wie we ons omringen.
Als je goed kijkt naar je professionele en persoonlijke netwerk, zie je vaak vier duidelijke relationele dynamieken:
De Versnellers: Mensen in wier nabijheid je automatisch aan je eigen waarom wordt herinnerd. Hun aanwezigheid alleen al geeft je een boost en doet je vuur branden.
De Bondgenoten: De stille supporters. Ze vieren je succes en feliciteren je oprecht, zelfs zonder dat ze exact weten wat je van dag tot dag doet. Hun gunfactor is onvoorwaardelijk.
De Blinde Vlekken: Mensen die simpelweg niks vragen. Niet per se uit onwil, maar omdat hun horizon stopt bij hun eigen doelen. Een gesprek is vaak eenrichtingsverkeer.
De Doemdenkers: De mensen die bij elk nieuw idee meteen inzoomen op de risico’s. Ze stellen kritische vragen alsof ze jouw rekeningen moeten betalen en bekijken jouw moed door de bril van hun eigen angst.
Waarom de ‘Doemdenkers’ zo zwaar wegen
Als je gepassioneerd bent over je werk, zijn het vooral die laatste twee groepen — en met name de Doemdenkers — die enorm veel energie eisen. Wanneer je continu wordt geconfronteerd met vragen als "Weet je dat wel zeker?" of "Is dat niet een te groot risico?", gebeuren er in het ergste geval, twee dingen.
Ten eerste: je gaat jezelf verdedigen en verantwoorden.
Ten tweede — en dat is veel schadelijker — ga je je eigen enthousiasme dimmen. Je houdt je plannen voor je om jezelf te beschermen tegen de Doemdenkers.
Maar enthousiasme is geen statische voorraad; het is een stroom. Als je het telkens moet inslikken, dooft het vuur langzaam uit.
Van verdedigen naar herinrichten
Het goede nieuws?
Wanneer de irritatie over dit soort reacties het kookpunt bereikt, is dat vaak geen negatieve emotie.
Het is een krachtige call to action. Het is het moment waarop je voelt dat de prijs van het dimmen van jouw licht veel te hoog is geworden.
Als je merkt dat je omringd bent door mensen die jou alleen maar herinneren aan wat er mis kan gaan, is het tijd om de regie terug te pakken:
Stel een 'informatiedieet' in: Bewaar je dromen, prille ideeën en twijfels exclusief voor de Versnellers en Bondgenoten. Niet iedereen verdient het om te horen waar jij mee bezig bent.
Stop met verantwoorden: Laat de angst van de ander bij de ander. Een simpel "Ik begrijp dat jij dit spannend zou vinden, maar ik heb er vertrouwen in" is genoeg.
Stem je antennes opnieuw af: Gebruik een dagelijks mantra of intentie om je focus te verleggen van overleven in een kritische omgeving naar bouwen aan jouw eigen waarde.
Kies voor jouw vuur
Purpose vraagt moed, maar bovenal vraagt het om de juiste omgeving om te groeien.
Als je merkt dat je omgeving je ervan wegtrekt, zie het dan als het ultieme signaal dat je groeit.
Kies er bewust voor om door te gaan, vertrouw op de waarde van wat je te brengen hebt, en maak ruimte.
Zodra je stopt met het verdedigen van jouw richting tegen de mensen die stil willen blijven staan, ontstaat er spontaan plek voor de mensen en opportuniteiten die jouw reis wél versterken.
Welk type relationele dynamiek domineert momenteel jouw werkweek, en wat doe jij om jouw professionele vuur te beschermen? Laat het weten in de reacties!